Hidradenitis suppurativa
☆ در نتایج Stiftung Warentest 2022 از آلمان، رضایت مصرف کنندگان از ModelDerm فقط اندکی کمتر از مشاوره های پزشکی از راه دور بود.
Hidradenitis suppurativa (مرحله اول) در زیر بغل. این یک مورد خفیف Hidradenitis suppurativa است.
relevance score : -100.0%
ReferencesHidradenitis suppurativa یک بیماری پوستی مزمن است که بهصورت مداوم عود میکند و میتواند زندگی شما را بهطور جدی تحت تأثیر قرار دهد. این بیماری بهدلیل التهاب در فولیکولهای مو ایجاد میشود و اغلب منجر به عفونتهای باکتریایی میشود. پزشکان معمولاً آن را با بررسی انواع زخمهای موجود (مانند ندولها، آبسهها یا مجاری سینوسی)، محل قرارگیری آنها (معمولاً در چینهای پوستی) و تعداد دفعات عود و مدت زمان ماندگاری آن تشخیص میدهند.
Hidradenitis suppurativa is a chronic, recurrent, and debilitating skin condition. It is an inflammatory disorder of the follicular epithelium, but secondary bacterial infection can often occur. The diagnosis is made clinically based on typical lesions (nodules, abscesses, sinus tracts), locations (skin folds), and nature of relapses and chronicity.
Hidradenitis suppurativa is a chronic, recurrent, and debilitating skin condition. It is an inflammatory disorder of the follicular epithelium, but secondary bacterial infection can often occur. The diagnosis is made clinically based on typical lesions (nodules, abscesses, sinus tracts), locations (skin folds), and nature of relapses and chronicity.
درمانهای غیربیولوژیکی و غیررویهای معمولاً به تنهایی برای بیماریهای خفیف استفاده میشوند و میتوانند با درمانهای بیولوژیکی و جراحی برای بیماریهای متوسط تا شدید ترکیب شوند. مطالعات اخیر شواهد بیشتری از اثربخشی استفاده از کورتیکواستروئیدهای تزریقشده مستقیم به ضایعات برای کنترل شعلهور شدن HS و ضایعات موضعی ارائه میدهند. علاوه بر این، شواهدی وجود دارد که نشان میدهد استفاده از تتراسایکلینها به تنهایی ممکن است به اندازه ترکیب کلیندامایسین با ریفامپیسین مؤثر باشد.
Non-biologic and non-procedural treatments are often used as monotherapy for mild disease and can be used in conjunction with biologic therapy and surgery for moderate to severe disease. Recent studies highlighted in this review add support for the use of intralesional corticosteroids for HS flares and localized lesions, and there is evidence that monotherapy with tetracyclines may be as effective as the clindamycin/rifampicin combination.
Non-biologic and non-procedural treatments are often used as monotherapy for mild disease and can be used in conjunction with biologic therapy and surgery for moderate to severe disease. Recent studies highlighted in this review add support for the use of intralesional corticosteroids for HS flares and localized lesions, and there is evidence that monotherapy with tetracyclines may be as effective as the clindamycin/rifampicin combination.
درمانهای متعددی برای هیدرادنیت چرکی استفاده میشود، از جمله آنتیبیوتیکها، رتینوئیدها، آنتیآندروژنها، داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی، داروهای ضدالتهاب و رادیوتراپی برای ضایعات اولیه. بهترین درمانهای توصیهشده adalimumab(آدالیموماب) و لیزر درمانی هستند. جراحی—چه به صورت برداشتن ساده و چه به صورت برداشتن کامل موضعی همراه با پیوند پوست—گزینهٔ ارجح برای موارد شدید و پیشرفته است که به سایر درمانها پاسخ نمیدهند.
Many treatments are used for hidradenitis suppurativa, including antibiotics, retinoids, antiandrogens, immune-suppressing drugs, anti-inflammatory medications, and radiotherapy for early lesions. The top recommended treatments are adalimumab and laser therapy. Surgery, either simple excision or complete local excision with skin grafting, is the preferred option for severe, advanced cases that don't respond well to other treatments.
Many treatments are used for hidradenitis suppurativa, including antibiotics, retinoids, antiandrogens, immune-suppressing drugs, anti-inflammatory medications, and radiotherapy for early lesions. The top recommended treatments are adalimumab and laser therapy. Surgery, either simple excision or complete local excision with skin grafting, is the preferred option for severe, advanced cases that don't respond well to other treatments.
علت دقیق معمولاً نامشخص است، اما اعتقاد بر این است که ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی در آن نقش دارد. حدود یکسوم افراد مبتلا به این بیماری، یکی از اعضای خانوادهشان نیز مبتلا هستند. سایر عوامل خطر شامل چاقی و سیگار کشیدن میشوند. این وضعیت ناشی از عفونت یا بهداشت ضعیف نیست.
هیچ درمانی مشخصی وجود ندارد. باز کردن ضایعات به منظور تخلیه آنها فایده قابل توجهی ندارد. اگرچه آنتیبیوتیکها معمولاً استفاده میشوند، شواهدی برای مؤثر بودن آنها ضعیف است. داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرند. در افراد مبتلا به فرم شدیدتر بیماری، لیزر درمانی یا جراحی برای حذف پوست آسیبدیده ممکن است قابل اجرا باشد. به ندرت، ضایعه پوستی ممکن است به سرطان پوست تبدیل شود.
اگر موارد خفیف hidradenitis suppurativa نیز در نظر گرفته شوند، فراوانی تخمینی آن بین ۱ تا ۴ درصد جمعیت است. زنان سه برابر بیشتر از مردان در معرض ابتلا به آن هستند. معمولاً در بزرگسالی جوان شروع میشود.